'Lana' gaiari buruzko eztabaidak

Duela gutxi Javier Aguirresarobe zine iluminazio adituari egindako elkarrizketa bat ikusi nuen. Berak esan zuen esaldi batekin geratu nintzen. Halako zerbait zioen: “Dagoeneko ez naiz teknikan gehiegi zentratzen, kontzeptuei ematen dien garrantzi gehien”.
Nik uste, jende askok berdin berdin pentsatzen dugu lanbidean aurrera egin ala.

Lanbide batean hasi berria den bat, teknikan zentratu ohi da. Lanbidean heldutzen doan heinean berriz, kontzeptu edo ideitan zentratzen da.
Web diseinuan adibidez, “Photoshop” erraminta nola erabiltzen den eta beronekin zer egin daitekeen ikasten da hasieran. Baina denborarekin berriz, berdin du ze erraminta erabili. Inporta duenak, zer egin nahi dugun da.

Zuen experientziek hala diote?

Onartu behar dut duela ez gehiegi arte talde lana ez nuela oso begi onekin ikusten.

Hasteko, talde lanean experientzia gutxi nuen. Gainera, zaila egiten zitzaidan nere iritziak beste pertsona batzuen iritziengatik atzera bota behar izatea. Baita ere, lan egiterakoan gauzak besteekin elkarulertuz egin behar izatea, hau da, ez zela beti posible izango batek nahiko lukeen bezela egitea gauzak.

Baina talde lana sakonean bizi ondoren, erabat aldatu dut berari buruz dudan iritzia. Talde lanak dituen onurak benetan interesgarriak dira: batak bestearekiko ikasteko aukera, produktua ikuspuntu ezberdinekin aberasteko aukera, erantzunkizuna konpartitzeko aukera, e.a.

Talde lanak ze abantaila gehiago ematen dizkigu zuen iritziz?

Bezero bati ezetz esatea benetan zaila da. Luxua esango nuke nik. Hala ere, muga batzuk daude, eta horiek gaiditzean ezetz esan beharra dago.

Ni ez naiz enpresaria, eta enpresa baten diru komeriak ez ditut hurbiletik bizi izan. Zihur naiz hala izango balitz, gauza askotan beste iritzi bat izango nukeela.
Baina hala ere, ez da posible beti bezeroari bai esatera behartuta egon behar izatea.

Benetan pena merezi al du bezero edo lan bati baietz esatea, gero benetako buruhausteak sortuko baldin baditu? Hobeto al da bezeroari bai esan eta lana berandu edo gaizki eman, ezetz esan eta ez ondo ez gaizki geratu?

Beti esaten da gauzak ondo planifikatzea ona dela. Ni honen zalea izan naiz aspaldidanik. Baina azkenaldian moldagarritasunak (adaptabilitateak) duen jarrantzia geroz eta gehiago baloratzen dut.

Askotan gertatzen da helburu bat lortzeko pausuak ondo planifikatu arren, azkenean helburu horretara iristeko beste bide batzuk hartu behar izatea. Hau egunero eta bizitzako edozein arlotan gertatzen zaigu: bai lan proiektu batean, bai aisialdi bidai batean…
Hasieran, honen aurka nuen irtenbidea gauzak hobeto planifikatzean zatzan, baina denborak, arreta planikazioan hainbeste jarri beharrean moldagarritasunean ere jarri behar dela irakatsi dit. Gainera teknologiak sustatzen duen eraldaketa azkarra eguneroko ogia dugu.

Gakoa, plangintzan baino egoera berrietara, ustekabeetara moldatzeko gaitasunean datza.

Telenari buruzko artikulu interesgarri bat irakurri berri dut. Bertan aipatzen denari globalizazioaren osagaia gehituko nioke.
Ez dira gutxi bai telelan moduan edo enpresa subkontratatu moduan atzerriko enpresentzat lan egiten dutenak. Hor ditugu espainiar telekomunikazio konpainien hegoameriketako telefonisten adibideak.

Web garapenaren kasu konkretuan nola eragin dezake honek etorkizunean? Interneti inherente zaion muga gabeko unibertso honetan, iritsiko al da industria askotan gertatzen ari den Txina edo India bezelako herrialdeetarako eskulan desbideratzea?

Azkenean ez dakit desarroilatzaileon konpetentzia etxe ondoan edo munduaren beste puntan egongo den. Azken hau ematen bada, honi aurre egiteko gai izango gara? Agian gu geu bihurtuko gara azken hau.